اسـتقبال نـظامی توسط امیــر ســرتیپ دوم مجـید زارع ارشـد مـحترم نـظامی ارتــش در استان سمنان و فــرمانده قــرارگاه عـملیاتی لــــــشکر 58 تـــــکاور ذوالـفقار بهمــراه دیگر امـــرای محترم لــــشکر در شاهرود و سمنان

مصاحبه ها

  • منابع طبیعی، تاریخی و حماسی یک کشور نشانگر فرهنگ، افتخار و ایثار یک ملت است
  • دومین دور دوچرخه سواری استانهای ایران با رکاب زدن 85 استان در دیماه سال 1394 بپایان رسید
  • سومین دور دوچرخه سواری استانهای ایران پانزده اسفند 1394 بمناسبت روز درختکاری با حضور ریاست محترم سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری و جمعی از مسئولین و تشکلهای مردم نهاد با کاشت صد و شصت یکمین درخت آغاز گردید
  • دوچرخه سواری فرودین ماه 1395، بمناسبت بزرگداشت روز درخت کاری ، روز ارتش و روز ملی خلیج پارس جاویدان
  • دوچرخه سواری توس تا شلمچه از اردیبهشت ماه 1395، بمناسبت بزگداشت روز جانباز، بزرگداشت روز حکیم ابولقاسم فردوسی و یادمان حماسه آزادسازی خرمشهر
  • بحران مدیریت و بحرانهای زیست محیطی جدیست ، اهدا خون و اهدا عضو تبلور انسانیت است با بهره وری صحیح از منابع طبیعی و تاریخی به فرزندان و آیندگان هم حق استفاده بهینه بدهیم
  • کاشت صد و نود و هشت درخت و نهال توسط گروه انسانهای سبز در آرامگاه شهدای گمنام و مراکز تاریخی
  • جنگ و بی عدالتی اقیانوسی است که اعماقش مرگ ، امواجش درد ، ساحلش ویران ، بارانش خون و غروبش غم مرگ انسانهاست
آمار: 6663010
شیدسچپج
1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30

» گروه انسانهای سبز: GPGIR@
» کمپین گارد ملی ایرانیان: GardeMelli@
» انجمن ملی ایرانیان: IranHakha@
» همراه :   9300064001  98+
» همراه :   9190064003  98+
» دورنگار:   2165500661  98+
» پیامک :   9354115554  98+
» رایانامه: gpg_2003@yahoo.com
» تارنما :                www.GPG.ir
» ایران - تهران         Iran - Tehran

 

رتبه الکسای سایت

ظهور و سقوط مرو در تمدن ایران

مجله دیپلمات چاپ ژاپن در گزارشی، شهر «مرو » را یکی از کانونهای تمدن ایران در طول تاریخ نام برده که از حدود دو قرن پیش به این سو، به دلایلی جایگاه خود را از دست داده و اکنون به «یک ویرانه در وسط بیابان» تبدیل شده است.

دیپلمات این گزارش را در صفحه «چهار راه آسیا» خود به چاپ رسانده و امروز شنبه آن را در پایگاه اطلاع رسانی خود نیز منتشر کرده است. مرو اکنون یکی از شهرهای کشور ترکمنستان در آسیای میانه است.

متن کامل این گزارش با عنوان «ظهور و سقوط مرو در تمدن ایران» چنین است:

پس از ظهور تمدن اسلامی، شهر تاریخی «مرو» در کنار بغداد و قاهره، به یکی از بزرگترین و مهمترین شهرهای این تمدن تبدیل شد. در حالی که بغداد و قاهره امروز هم وجود دارد، اما دیگر اثری از مرو تاریخی نیست.

در واقع، شهر تاریخی مرو 230 سال پیش، در تاریخ 1785 میلادی، به کلی ویران شد؛ هرچند پیش از آن هم رو به افول بود. شهر جدید «مرو» (Mary) را که روس ها در سال 1884 و در نزدیکی خرابه های شهر کهن بنا کردند، امروز حتی سایه ای از آن مرو باستانی هم نیست.

آب شهر بیابانی مرو در نزدیکی دلتای رودخانه مرغاب، به طور تاریخی با کانال ها و سدهای فراوان تامین می شد. بدین ترتیب، «مرو» در بیشتر سال های قرون وسطی، بزرگترین و مهمترین شهر خراسان بود و ساکنانش به فارسی سخن می گفتند. در حدود سال 1150، مرو پایتخت شرقی سلجوقیان و احتمالا بزرگترین شهر جهان بود. در این دوران، خلیفه عباسی، چیزی بیش از یک نام نبود و حکومت های جهان اسلام توسط شاهان و امیران اداره می شد.

برخی گفته اند که مرو توسط اسکندر مقدونی بنا شد؛ اما به هر حال این شهر در دوران ساسانیان به اوج شکوفایی رسید. پس از سرنگونی ساسانیان به دست اعراب، مرو در کانون توجه خلفا قرار گرفت. در همین جا بود که برخی از برجسته ترین متفکران ایرانی ریشه دواندند؛ شخصیت هایی چون ابومسلم خراسانی از آن جمله اند.

البته با شکوفایی دودمان های ایرانی تبار در مناطق مختلف خراسان، مرو اندک اندک رقیبانی هم پیدا کرد. از جمله، پس از آنکه مغولان مرو را تاراج کردند، شهر هرات که بعدها لقب «مروارید خراسان» را گرفت، شکوفا شد. نیشابور در شمال شرقی ایران هم از دیگر رقیبان مرو بود.

مغولان ، بسیاری از شهرهای آسیای میانه را ویران کردند. یک روایت می گوید تنها در منطقه مرو یک میلیون و سیصد هزار نفر توسط مغول ها قتل عام شدند. شاید این روایت بسیار اغراق آمیز باشد، اما نشان از ابعاد کشتارهای مغولان دارد. سامانه زهکشی و آبیاری پیشرفته مرو نیز نابود شد و دیگر نتوانست ظرفیت های سابق خویش را باز یابد.

پس از آن بود که هرات و مشهد، رشد بیشتری نسبت به مرو کردند.

یک حاکم تیموری در سال 1409 بخشی از سامانه زهکشی مرو را بازسازی کرد و بالاخره در دوران صفویان، مرو دوباره اهمیت خویش را باز یافت. این شهر در دوران صفویان و پس از نبرد مرو در سال 1510، مذهب شیعه را پذیرفت. پس از آن، ازبک ها، شروع به آزار شهروندان مرو کردند. 

ابعاد این مرو، به هیچ روی، قابل مقایسه با مروِ پیش از حمله مغول نبود. در این زمان، کانون های تمدن ایرانی و اسلامی هم به دلایل سیاسی و اقتصادی، در جاهایی خارج از آسیای میانه قرار داشت. بازرگانی دریایی در دوران صفوی رونق یافته بود و ایرانیان به ویژه انواع فرش و ابریشم را از بندر عباس در خلیج فارس صادر می کردند و دیگر به آسیای میانه برای بازرگانی اتکا نداشتند.

پس از صفویان، مرو که شهری رو به افول بود، در حوزه قدرت سلسله قاجار قرار گرفت تا آنکه در سال 1785، آخرین ضربه را نیز تجربه کرد. «شاه مراد» حاکم ازبک تبار بخارا در ازبکستان امروزی، توانست شهر مرو را اشغال و حاکم آن را اعدام کند. «شاه مراد» سپس ، سد شهر را ویران و مسیر رودخانه را عوض کرد و بدین ترتیب «مرو» به معنای واقعی کلمه به یک بیابان خشک تبدیل شد. «مراد» همچنین یکصد هزار شهروند مرو را به بخارا کوچ داد، به گونه ای که هنوز هم فارسی زبانان شیعه مذهب در بخارا زندگی می کنند.

1394,04,04 @ 01:56 ب.ظ |
(0)
نام :
ایمیل :
وب سایت :

ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد

بخوانید این جمله در گوش باد - چو ایران نباشد تن من مباد

اهدا 110 لوح سپاس، تقدیرنامه، شهروند افتخاری و 4 تندیس توسط مسئولین لشکری و کشوری، نشانگر تلاش بی وقفه گروه انسانهای سبز  از سال 1382  تاکنون جهت گسترش فعالیتهای انسان دوستانه، زیست محیطی، ایثارگری، صلح و دوستی  ، احترام به اقوام ایرانی  و ادای احترام به حماسه سازان تاریخ ساز از کورش هخامنشی تا شهید فهمیده میباشد.

  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name
  • image name